امامی که حج نرفت

سید اسلام نظر پور در وبلاگ نزدیک خدا نوشت: «در ميان مردم براى (اداى‏) حج بانگ برآور تا (زائران‏) پياده و (سوار) بر هر شتر لاغرى- كه از هر راه دورى مى‏آيند- به سوى تو روى آورند» [حج/۲۷]

حالاازآن روزهایی که این آیه ها برجدّت محمّدامین نازل می شد،چیزی دوروبر ۲۵۰سال میگذرد.

نه اینکه هراس دردلشان باشدازلشکرکشی ات، نقشه داشت برایت فرعون عباسی وچشم برنمیداشت لحظه ای ازخانه ات که سالهاست به اوگفته اندازهمین حسن بن علی عسکری فرزندی است که درهم می پیچدبساط هرچه ظلم وجور است.

ازترس تعبیرخوابش،چقدرنوزاد را سربرید فرعونی که دست آخر موسی درخانه خودش،بیخ گوش سنگینش متولدشدو ازطور که برگشت درهم پیچید بساط تاج وتختش را با همان عصایی که برگ می تکاند برای گوسفندانش.

سرگذشت موسی وآنهمه مادران حامله که خنجرفرعون شکمشان را درید،به گوش این پسرعموهای نمازخوانت هم رسیده بودولی اینان گوشهايى دارند كه با آن نمى‏شنوند، آنان همچون چهارپايان، بلكه گمراه‏ترند، آنان همان غافلانند:«لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُون‏» [اعراف/۱۷۹]

وهمین چهارپا بودنشان دست آخرکاردست هرچه فرعون است دادودرقلب آنهمه لشکرگاهی که شب وروزچشم ازتو برنمی داشتند،موعودهمه پیامبران چشم به جهان گشودوسالهاست مانده مستضعفین دنیا درانتظار شکافتن نیل وغرق شدن لشکر تادندان مسلح فرعون که خدا وعده اش راداده ست به ما :

« وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِين‏» [قصص/۵]

وخداوند هرگز از وعده خود تخلف نخواهد كرد.
«وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَه‏» [حج/۴۷]